His name was LoLa
Geen show boy at the Copa Cabana maar de intendant to be voor de destijds wat in het oubollige slop geraakte Nationale Reisopera a.k.a Opera Forum te Enschede. De eerste keer dat de soon to be intendant letterlijk ten tonele verscheen in de schouwburg in Enschede, was tijdens een repetitie van Candide van L. Bernstein. Mijn collega Peter Bording zei: “Well well, is dat de nieuwe intendant Louwrens Langevoort? Hem zo inschattend met zijn saaie pak en de blik van een bos uien, zou je eerder denken dat het de nieuwe boekhouder van de opera is en we noemen hem LoLa.”
En we schaterden het uit. Geëscorteerd door de interim intendant Jan Bouws werd Louwrens rondgeleid en voorgesteld aan de solistencast en aan Jan Stulen, die dirigeerde. Ik stelde me voor met: “Aangenaam, ik ben Corinne Romijn en ik zing en speel de rol van Paquette.” Langevoort antwoorde: “Nou, ik ben je nieuwe baas en denk maar niet dat je bij mij nog zoveel gage gaat krijgen voor zo’n klein k*t-rolletje.“ Hij sprak bekakt maar had een guitige twinkeling in zijn ogen en ik mocht hem meteen. Uiteraard kopte ik de bal terug en zei: “Dat zullen wij dan nog wel eens zien en je kunt me natuurlijk ook gewoon grotere rollen geven hè ?”
“Zoek een ECHTE man”
LoLa bleek een visionair met geweldige ideeën en hij trok vanuit zijn enorme, met name Duitse maar ook Brusselse netwerk belangrijke dirigenten en regisseurs aan, en wat nog veel geweldiger was: hij castte alle producties met zoveel mogelijk Nederlandse zangers, zoals dat hoort voor een Nederlands operahuis. En ik was er ook elk seizoen een of zelfs twee keer van de partij en de rolletjes werden ook groter. Kortom, de Reisopera floreerde en LoLa mengde zich vaak onder het voetvolk met name in de kantine van het operagebouw aan de Perikweg. Laten we zo zeggen, hij hield voeling met zijn “onderdanen” maar was onvoorspelbaar qua mood. Sprong hij je de ene dag op de gang als een harlekijn tegemoet met de woorden: “La Romijn…. wat heb ik nu weer gehoord? Heb jij iets met die snotneus van een hoboïst van het Gelders Orkest? Mens, zoek een ECHTE man”…. en terwijl ik hem nariep: “Bram is maar 5 jaar jonger hoor, dat je het maar even weet en waar bemoei je, je mee “ …. huppelde LoLa vrolijk lachend verder.
En dan waren er dagen waarop hij niks te melden had en geen zin in al het gedoe en precies op zo’n dag had ik besloten om naar zijn kantoor te gaan en te klagen over iets dat mij dwars zat. Ik zong de geweldige rol van Das süße Mädel in de opera Reigen van de Belgische componist Philippe Boesmans. Een flinke partij om te zingen en ik speelde een soort van Lolita-achtig verdorven maar toch kinderlijk schepsel. Ik was zeer in mijn nopjes met mijn niet veel verhullende kostuum, een tutu, een Madonna korset, rode plateauschoenen en een goudkleurige string als ondergoed. Maar de regisseuse had besloten dat die string toch niet kon, met de belachelijke reden dat haar ouders naar de première zouden komen en geshockt zouden zijn, dus ik naar LoLa ….
Blotereetklacht
L: “Ingriiiiiiid , waarom heb je La Romijn door laten lopen?” (Ingrid was zijn secretaresse) “Ik heb vandaag geen tijd voor gezeik.” Ik: “Uuhm moet je eens even luisteren, ik mag van Andrea plots niet meer die string en moet nu een kinderonderbroek aan met vlinders erop, hoe idioot is dat?” L: “Oké, dit is de eerste keer in mijn loopbaan dat een zangeres komt klagen dat ze niet in haar blote reet op toneel mag , typisch iets voor jou La Romijn. We maken een deal ok? Nadat Andrea (de regisseuse) weg is trek je je string gewoon weer aan. Maar zorg jij nu vooral maar dat je de sterren van de hemel zingt, en nu ophoepelen”…
PS Na de voorstelling in de Amsterdamse Stadsschouwburg was er een fotograaf van de krant die backstage foto’s kwam maken. Hij bleef maar foto’s maken van mijn achterkant, terwijl we applaus in ontvangst namen en ik vooroverboog. Louwrens riep de man tot de orde met de woorden: “De billen van La Romijn zijn inderdaad prachtig maar zou u misschien ook foto’s kunnen maken van de andere solisten? “
His name was LoLa en hij was en is een geweldige paradijsvogel in saaie pakken, met de blik van een bos uien, maar de inborst van een Harlekijn.
Een intendant naar mijn hart.
