Pagliacci bij DNO. De setting in deze regie is de kleedkamer van het operatheater. Kaptafeltjes en verlichte spiegels vullen de zwarte ruimte. In deze omgeving kunnen wij Lucia als kleedster wel plaatsen, het is echter lastig de ruimte te zien als Lucia’s huis, waar Santuzza op de drempel blijft dralen, omdat zij geweerd wordt vanwege haar zonde. We gaan dan nadenken, of zij wegens ontucht ontslagen is uit het operakoor. Nadenken over de bedoeling van een voorstelling is een veeg teken. Het is natuurlijk wel onrechtvaardig dat zij verbannen is terwijl Lola, het sletje van het koor, het letterlijk met iedereen doet, inclusief de koordirigent.
Opera vraagt echter om een driedimensionale klank, drama en ontknoping. De scenes op het voortoneel kennen weliswaar schitterende harmonieën (met name de scenes met koor), maar de monologen en dialogen doen verticaal aan, als een ladder waar men op- en afklimt.
